Beter dan perfect – liever iets dan niets

giant doilyIn mijn hoofd heb ik mooie ideeën, van alles wat ik zou schrijven of maken als de omstandigheden perfect waren, en als ik tijd had. Mijn Pinterestlijstje met leuke crafts voor een mooie middag is bijvoorbeeld al land. Feit is: die omstandigheden en tijd komen eventjes niet. Ik zal maar even moeten oefenen, de schrijf- en maakspieren blijven gebruiken. Lastig, want de dingen waarmee ik oefen voelen half-af, als oefeningen, als tussendoortjes. Ik weet dat ik beter kan, ook als ik meer zou oefenen of per project meer tijd zou gebruiken. Als ik echter blijf hikken tegen het feit dat het niet helemaal is zoals in mijn wens, maak ik helemaal nooit wat.

Hierboven een voorbeeldje; de twee doilies (gemaakt door mijn oma en mijn schoonmoeder,) uit de enorme verzameling hingen alweer een tijdje boven ons bed, met heel ambitieus een lege derde borduurring aan de haak. Elke avond zag ik die lege ring en dacht, er moet iets geweldigs komen, daar. Ik kan leren weven, ik kan portretten van ons gezin gaan borduren, kunst kopen dat daar precies past. En toen kwam ik op Creative Life een workshop tegen waarmee je de grote doily leerde maken in een sessie. De workshop sloeg ik over, maar het pakketje zette ik op zondagmiddag in elkaar, et voila, er hangt eindelijk wat aan het derde haakje. En ik weet gelijk hoe het is om zoiets groots te haken. Done is better than perfect.

Ira Glass over ‘the gap’

Op dit soort momenten put ik vooral moed en motivatie uit wat anderen zeggen. Held Ira Glass (van mijn favoriete podcast This American Life) verwoordde het eens als volgt:

Nobody tells people who are beginners — and I really wish somebody had told this to me — is that all of us who do creative work … we get into it because we have good taste. But it’s like there’s a gap, that for the first couple years that you’re making stuff, what you’re making isn’t so good, OK? It’s not that great. It’s really not that great. It’s trying to be good, it has ambition to be good, but it’s not quite that good. But your taste — the thing that got you into the game — your taste is still killer, and your taste is good enough that you can tell that what you’re making is kind of a disappointment to you, you know what I mean?

(…)

And the most important possible thing you can do is do a lot of work — do a huge volume of work. Put yourself on a deadline so that every week, or every month, you know you’re going to finish one story. Because it’s only by actually going through a volume of work that you are actually going to catch up and close that gap. And the work you’re making will be as good as your ambitions. It takes a while, it’s gonna take you a while — it’s normal to take a while. And you just have to fight your way through that, okay?

Het hele citaat, met een mooie animatie, staat bij Brain Pickings.

Bewaren

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Dit bericht is geplaatst in DIY, inspiratie met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *