Zaterdagsmaal ::: Pompoenrisotto

Geplaatst op 3 maart 2012 door Laura

Soms ben ik een beetje ongeduldig. Dan laat ik mijn dampende bord liever niet staan om even een foto te maken. Dan ziet dat dampende bord er trouwens toch niet zo super uit, dus ‘vergeet’ ik even dat ik wel eens foto’s nodig heb. Bijvoorbeeld als ik, ik noem maar wat, een heerlijk recept (een beetje van Jamie, een beetje van mezelf) wil delen. Zo kan het gebeuren dat ik al voor de derde keer het sweet&spicy gerecht pompoenrisotto noem op mijn blog, zie hier en hier, maar er nog nooit een foto van heb gemaakt. Dat effect heeft het gerecht dus blijkbaar op mij. Ik wil gelijk aanvallen en niet even prutsen met licht, schone borden en die flitser aan en uit. Daarom, zonder een plaatje, presenteer ik vandaag …

Pompoenrisotto
Ingrediënten voor 2 personen
1 flespompoen
2 el olijfolie
3 gedroogde pepertjes
1 theelepel kaneel
een snuf zout en peper
optioneel: 150 gr chorizo

Voor de risotto
wat olijfolie
150 gram risotto
1 uitje
500 ml bouillon, heet

Erbij
Een gemengde salade met rucola

Bereidwijze
Verwarm de oven voor op 200 graden. Was de pompoen goed. Als die onbespoten is, kun je hem met schil en al opeten. Als niet, dan volgt op het einde nog de stap van het schillen. Snijd hem in lange stukken en schep de zaden en draden eruit. Probeer de repen gelijke diktes, van rond de 1, 1.5 cm te geven. Zet de repen, met de schil als rug, in een overschaal. Stamp even de gedroogde pepertjes klein. Doe deze vervolgens samen met de olijfolie, kaneel, zout en peper in een kommetje. Meng goed. Smeer, met een kwastje, het mengsel op de repen pompoen. De schil hoeft niet te worden ingesmeerd. Zet de schaal in oven, ongeveer 25 tot 30 minuten. Snijd, als je er van houdt, de chorizo in halve plakjes en doe deze de laatste 10 minuten bij de pompoen.
Begin met de risotto als de pompoen in de oven staat. Daarin volg ik eigenlijk gewoon de verpakking ervan. Snipper het uitje, bak die in wat olijfolie glazig en gooi er hierna de risotto bij. Bak dit even aan. Als dat gebeurd is, kan er telkens een beetje bouillon bij de risotto. Roeren tot die is opgenomen en dan telkens weer wat meer. Dit zou zo ongeveer 20 minuten duren.
Als de pompoen zacht is, kan het uit de oven. De chorizo is dan gaan zweten en heeft een beetje een andere textuur gekregen. Op dit moment kun je de pompoen van de schil ontdoen, maar pas op, die is heet. Snijd de pompoen in stukken en serveer de inhoud van de schaal samen met de risotto op twee borden.

Wat gemengde sla met wat rood en rucola is hierbij erg lekker.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal ::: muffins met bosbessen

Geplaatst op 25 februari 2012 door Laura

Is het verkeerd om elk weekend te vieren met gebak? Ik denk het niet. Elk weekend is wel een reden voor een feestje en ik heb meer dan genoeg boeken en inspiraties die ik door kan ploegen. Bovendien doe ik eigenlijk best gezond. Ik haal geen dubbele-chocoladekoeken bij de AH to go, ik laat koekjes in de winkel met gemak staan. Ik eet ‘junkfood’, maar alleen junkfood dat ik zelf maak, met ingrediënten waarvan ik zelf bepaal of en hoeveel ik verwerk in mijn gerechten. En daarmee doe ik eigenlijk best wel wat Michael Pollan beschrijft in zijn Echt Eten. Het is lekker, en heus niet altijd een suikeraanval. Zoals deze muffins met bosbessen en havermout, ik kan bijna doen alsof het een lunchgerecht is. Toegegeven, nu ik het nog eens opschrijf zie ik dat ik ‘200 gr bruine basterdsuiker’ gelezen heb als 100 gram, dus misschien dat het daarom niet zo zoet is! Maar prima eetbaar, zo. Dat vage op de tweede foto is de warmte die nog opstijgt. Warme muffins …. yum!

Recept aangepast van koekjes & gebak, uitgeverij Brimar

Havermoutmuffins met bosbessen
Ingrediënten voor 12 stuks
75 gr volkorenbloem
60 gr tarwebloem
100 gr bruine basterdsuiker
1 el bakpoeder
3/4 tl kaneel
1/2 tl zout
100 gr havermout
1 ei
250 ml melk
50 gr boter
200 gr bosbessen (uit het vriesvak)

Bereidwijze
Verwarm de oven voor op 200 graden. Smelt de boter in de magnetron en zet deze apart zodat het kan afkoelen. Roer de twee soorten bloem, de suiker, kaneel, bakpoeder en zout door elkaar. Voeg daarna de havermout toe. Klop in een andere kom het ei. Voeg daar de melk aan toe en de boter, als die al redelijk afgekoeld is. Als je die te snel toevoegt, kan de boter het ei al een beetje doen stollen en dat is niet goed. Klop dit alles ook. Voeg daarna het ei-melkmengsel aan het bloemmengsel toe. Meng met een houten lepel en niet te lang. Als alles vermengd is, kunnen de bosbessen erbij. Verdeel het beslag over 12 muffinvormpjes (ik gebruik papieren in siliconen, maar bij metaal moet de vorm nog ingevet worden). Zet de muffins 18 tot 20 minuten in de oven. Haal ze eruit als ze licht terugveren bij aanraking. Laat ze eerst nog een aantal minuten in de vorm rusten, leg ze daarna op een rooster om af te koelen.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , | Een reactie plaatsen

Pancake day ::: pannenkoeken van zoete aardappelen

Geplaatst op 21 februari 2012 door Laura

Het is pannenkoekendag, of tenminste, ergens ter wereld. De laatste dag van carnaval, de dag voor het grote vasten. Op zo’n dag moet je bijkomen van dagen feestvieren en aansterken voor de komende veertig dagen vasten (meestal iets uit je eten schrappen). Ik doe niet eens aan carnaval of het daaropvolgende vasten, maar een dag met speciaal eten, prima. Pannenkoeken zijn ideaal om een stevige bodem te leggen voor die laatste dag feest. Deze specifieke zijn dan ook nog eens Amerikaans, uit het zuiden van de V.S. Die keuken staat niet precies bekend om haar slanke gerechten, dus het is stevige kost. Misschien best wel prima voor deze tijd van het jaar, als je bijvoorbeeld een voorjaarsschoonmaak gepland hebt, of wilt gaan waddenlopen of zoiets.

Maar goed. Bij pannenkoeken met zoete aardappelen werk je met wat over is. Ik had een zoete aardappel over, van iets minder dan een halve kilo. Die was al gebakken en dat is gemakkelijk pureren. Dit recept is niet zo spectaculair dat ik er speciaal een zoete aardappel voor zou koken, maar, mocht je dat willen, dan zou ik die ongeveer een kwartiertje in de schil koken, en na afkoelen de schil eraf halen.

Pannenkoeken van zoete aardappel
Voor ongeveer 8 stuks
Ingrediënten
350 gr. Zoete aardappel, gepureerd
200 gr. bloem
10 gr bakpoeder
een snuf zout
een flinke snuf nootmuskaat
2 eieren, losgeklopt
300 ml melk
50 gr. boter, gesmolten

Bereidwijze
Vermeng de droge ingrediënten, de bloem, bakpoeder, zout en nootmuskaat. Vermeng in een andere kom de andere ingrediënten, de eieren, de puree, melk en boter. (Ik deed dit met een garde) Vermeng daarna beide mengsels. Doe vervolgens wat olie in een verwarmde koekenpan en giet een opscheplepel met pannenkoekje. Zo passen er twee en soms drie pannenkoekjes tegelijk in de pan. Draai ze om als de onderkant stevig lijkt.

Serveer warm met stroop, kaas of wat je verder lekker vindt.

Geplaatst in recept | Getagged , | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal ::: Spinaziesalade met granaatappel

Geplaatst op 18 februari 2012 door Laura

De granaatappel zou misschien wel de appel kunnen zijn geweest die Eva aan Adam gaf, waarmee ze voor de val van heel de mensheid zorgden. Dat zeggen in ieder geval sommige bronnen, volgens het alwetende Wikipedia. Mij lijkt het sterk, want de granaatappel vind ik nogal lastig te ontmantelen, maar ja, daar hadden zij misschien een paradijselijk hulpmiddeltje voor. Granaatappelen staan volgens die zelfde Wikipedia voor vruchtbaarheid. Combineer dat met de felle rode kleur, de sappigheid, de associatie met dure edelstenen en het is helemaal geschikt voor een valentijnsgerecht, of als lunch op de luie zaterdag erna. Lekker licht ook. Het verkrijgen van die prachtige zaadjes vind ik zelf een rotklus, maar hier staat een filmpje die het gemakkelijker zou moeten maken. Dat ga ik de volgende keer proberen.

Spinaziesalade met granaatappel
voor twee
Ingrediënten
200 gram verse spinazie
Half bolletje mozzarella
Halve komkommer
6 radijsjes
halve granaatappel

dressing: balsamico

Bereidwijze
Tja, een salade. Was de verse spinazie en laat deze uitlekken. Snijd deze vervolgens in grove stukken. Snijd de mozzarella in stukjes, de komkommer in kwartjes (schraap desnoods de zaadlijsten eruit). Snijd de radijsjes in heel dunne plakjes, zodat de smaak niet overheerst. Doe dit alles in een schaal, vermeng het. Haal vervolgens de halve granaatappel leeg, alleen de rode blokjes, en verdeel deze over de schaal.
Lekker met vers olijvenbrood.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten (maken). Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , | Een reactie plaatsen

Lijstjes maken voor wanneer het kan

Geplaatst op 17 februari 2012 door Laura

“Books to the ceiling,
Books to the sky,
My pile of books is a mile high.
How I love them! How I need them!
I’ll have a long beard by the time I read them.”
― Arnold Lobel

Ik werk al heel wat maanden gestaag aan m’n thesis. Er is licht aan het einde van de tunnel en langzaamaan stapelen de plannen zich letterlijk op voor het leven na de thesis. Op de foto: boeken die ik onlangs kocht en echt wil lezen. Stiekem ben ik al begonnen aan Jane Austen, want dit was de enige die ik vorig jaar niet van haar gelezen heb. Op deze stapel liggen niet eens de boeken die ik al eerder kocht, of de kook- en bakboeken die ik nog in moet kijken.

Verder ga ik, wanneer het zover is, ook:
– een vakantie plannen (of misschien twee)
– de keukenvlammenwerper proberen die ik voor mijn verjaardag kreeg
– een feestje plannen voor wanneer P en ik allebei echt helemaal klaar zijn
– zo vreselijk veel recepten proberen
– al onze foto’s organiseren, natuurlijk
– een hobby vinden. Met al die tijd zal ik vast leuke dingen willen doen
– ons huis compleet opruimen

Ken je dat? Dat to-do-lijstjes opeens compleet onrealistisch worden? Vanaf nummer vier wordt het allemaal een beetje veel. Bij de geniale Maria Popova van Brainpickings kwam ik zojuist dit interessante stuk tegen. Met natuurlijk weer een boek dat ik graag zou lezen. Voor nu even verder aan de thesis, die is zo belangrijk dat ik hem bijna zou vergeten. Die thesis staat eigenlijk bovenaan m’n lijstje. Met dikgedrukte letters.

Geplaatst in boeken, inspiratie | Getagged | Een reactie plaatsen

Valentijn

Geplaatst op 14 februari 2012 door Laura


Foto: Mijn borduurexperimentje in de borduurring. Gebaseerd op een kooktijdschrift met die woorden, maar ergens toch minder geschikt voor de keuken. Een van die kleine projectjes die stranden. Maar nu kan ik in ieder geval borduren. Dat scheelt.

Geplaatst in DIY | Getagged , | Een reactie plaatsen

Sneeuwdagen

Geplaatst op 12 februari 2012 door Laura


Op ’t Swet, Wormer. 4-2-2012
To the attentive eye, each moment of the year has its own beauty . . . it beholds every hour, a picture which was never seen before, and which shall never be seen again.
Ralph Waldo Emerson – Beauty

Geplaatst in inspiratie | Getagged | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal ::: Courgette-brownies

Geplaatst op 12 februari 2012 door Laura

Ik had zin om wat te bakken, na de schaatstocht, en toevallig twee courgettes over. Een kennis had eens verteld dat je met courgette, net als met worteltjes, ook heerlijk zoet kon bakken, dus tijd dat eens te proberen. Het resultaat: de meest luchtige en toch kleffe brownies ooit, met een knapperige bovenkant en ook nog eens helemaal vegan, want zonder ei of boter. Het recept is aangepast van wat ik op verschillende plekken vond, lekker vind en wat voor mijn oven werkt. Hoeveelheden suiker en chocoladesnippers kun je aanpassen.

Ingrediënten
1,5 courgettes, zonder schil, geraspt
250 gram suiker
250 gram bloem
50 gram cacao
125 ml zonnebloemolie
0,5 theelepel vanille-extract
0,5 theelepel baking soda
0,5 theelepel zout
150 gram pure chocolade(druppels)

Bereidwijze
Verwarm de oven voor op 180 graden en vet een bakvorm in, en bedek deze met wat bloem. Als je courgettes nog niet geraspt zijn, doe dat eerst. Als je chocolade nog niet in stukken is, doe dat ook. Ik vind het altijd geweldig om een reep chocolade in stukken te slaan in een ziplock. Doe eerst de olie, suiker en vanille-extract in een kom samen. Vermeng dit goed. Ik heb voor dit hele recept geen mixer nodig gehad, slechts een garde gebruikt. Vermeng in een andere schaal de bloem, cacao, baking soda en zout. Schep dit dan in fases door het olie-suiker mengsel. Het wordt een donker, zanderig mengsel dat erg droog aandoet, maar geen zorgen, de courgette zorgt voor het vocht en de lucht. Goed doormengen. Schep hierna, met een grote lepel, de courgetterasp en de chocoladestukken erdoorheen. De knallende kleurencombinatie van dat lichtgroen met donkere bruin maakt het alweer een feest. Zorg dat het goed vermengd is, al zal het niet allemaal dezelfde kleur krijgen. Geen nood, zolang er niet te grote klonten zitten, is het goed. Schep het geheel in de brownievorm, zorg dat het gelijkelijk verdeeld is en zet dit ongeveer 35-45 minuten in de oven. Het zal groeien in de oven. Het is klaar als het gebak licht terugveert wanneer je er op drukt. Warm het lekkerst, want dan zijn alle stukjes chocolade nog vloeibaar. Heerlijk met een hele pot thee. En niemand hoeft te weten dat de courgette erin zit, hoor. Niets van te zien, niets van te proeven, maar weer eens wat anders dan boter en ei.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten (maken). Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , , | 3 Reacties

Zaterdagsmaal ::: Kokoscupcakes

Geplaatst op 4 februari 2012 door Laura

Het is een week van kokos voor mij. Maandag schreef ik hier al over de dadelkokosballetjes. De-lish. Donderdag maakte ik zoete-aardappelsoep met kokosmelk, een recept dat ik hier vond. Ik gooide er ook erwtjes bij. Voor de soep had ik een half blikje kokosmelk nodig, dus er stond opeens 200 ml kokosmelk in de koelkast. En de wereld, of Nederland, leek permanent gedipt in een bak met geraspte kokos. Het hek was van de dam. Ik moest weer wat met kokos maken. Idioot eigenlijk, want we associëren kokos natuurlijk allemaal met wuivende palmbomen, strand, zee, pina colada en weinig kleren aan.

Deze kokoscupcakes zijn weer een beetje aangepast, maar komen oorspronkelijk uit het Hummingbird Bakboek. Die recepten zijn altijd uberzoet, dus een beetje minder suiker (al is het maar voor het idee).

Kokoscupcakes met ananas
ingredienten voor 12 cupcakes
Voor de cakejes
120 ml kokosmelk
40 gr boter op kamertemperatuur
120 gr bloem
120 gr suiker
1.5 theelepel bakpoeder
0.5 theelepel vanille-extract
1 ei
snufje zout
7 ananasringen uit blik in kleine stukjes

voor de frosting
250 gr poedersuiker
80 gr boter op kamertemperatuur
50 ml kokosmelk
geraspte kokos

Bereidwijze
Oven op 170 graden. Verdeel de stukjes ananas op de bodems van de cupcakevormpjes. Het is handig als ze niet te nat zijn. Bloem, suiker, bakpoeder, zout en boter in een kom vermengen met een mixer op een lage stand, tot het een beetje zanderig wordt. Daarna langzaam kokosmelk en de vanille toevoegen, weer op een lage stand, daarna even op medium. Als dat goed vermengd is, ook het ei toevoegen en nog even goed vermengen. Verdeel het beslag over de twaalf vormpjes en doe dit 20-25 minuten in de oven. Controleer als de tijd verstreken is, met een cocktailprikker of iets dergelijks, of die er droog uitkomt. Laat de cupcakes koelen op een rooster.

Maak de frosting door eerst de boter en poedersuiker op een mediumstand te mixen. Dit zorgt bij mij altijd voor grote suikerwolken. Als het weer goed gemengd is, kan de kokosmelk er langzaam bij. Als dat er eenmaal mee vermengd is, op de hoogste stand gaan kloppen, zo’n 5 minuten, voor een luchtig effect. Verdeel de frosting over de koud geworden cupcakes en strooi er wat geraspte kokos op.

Deze cupcakes gaan er prima in op een ochtend waarop kouderecords worden gebroken, niks geen cognitieve dissonantie. Ik denk dat het komt door de kleur. En de foto’s zijn van m’n balkon. Eentje om een stukje mooie boom te laten zien, eentje voor de cupcake.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten (maken). Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Ik bescherm m’n iPodje

Geplaatst op 2 februari 2012 door Laura

Ik was er een van de eerste generatie. De eerste generatie iPod Nano’s. Een zwarte, want de witte was alweer zo hip. Mijn omgeving was toen al hevig aan de grote Apple apparaten, MacBooks en dergelijke. Toen de eerste iPhone kwam heeft m’n broer zelfs met Amerikaanse toestanden eentje bemachtigd. Mijn nano was alweer naar m’n vader gegaan omdat ik dacht dat je met een iPhone hetzelfde zou kunnen (is ook zo, behalve hardlopen). Dat gat had ik alweer opgevuld voor een andere, tweedehands gekocht. De familie heeft inmiddels meerdere ipods (5? 6?), twee iPads, voor werk, natuurlijk, en vier verschillende generaties iPhone. Samen kunnen we een minimuseum vormen.
Maar een paar maanden geleden kreeg ik van Apple een mailtje. “Lever je iPod Nano in en je krijgt een nieuwe, want die je hebt kan ontploffen”. Dat was samengevat en hevig geparafraseerd de boodschap. Er hadden twee of drie nano’s in een ver buitenland vlam gevat.
Ik stuurde het kleinood op en kreeg een paar weken later een gloednieuwe. Veel kleiner dan die eerste generatie, en mooier, zonder krasjes. Er zit zelfs een Nike+ app op waardoor het m’n stappen telt. Hij gaat dus mee. Zelfs al past de meeste muziek die ik luister wel op de telefoon, al heb ik m’n telefoon bijna altijd bij me. Maar in mijn tas raakt dit kleintje zoek. In m’n broekzak schraapt er zo een sleutel tegen. In een vakje van m’n tas raken de oordopjes in de knoop, weer met die sleutels. Ik had een beschermlaagje nodig. Met twee kleuren vilt (best dun) een naald en redelijk stevig draad in een contrasterende kleur heb ik dit daarom maar gemaakt, onder het genot van twee afleveringen Mad Men. Mijn naai-experimenten zijn op een hand te tellen, dus ik was zelf best blij dat ik de steek die ik in m’n hoofd had ook kon uitvoeren. Nu ik het door een zoekmachine gooi, zie ik dat het festonsteek heet. Toegegeven, dat van mij is niet zo netjes als zou kunnen, maar ik ben redelijk tevreden. De groene strook is een soort bandje waar ik de oordopkabeltjes onder kan schuiven, die loopt door tot halverwege de achterkant. De grijze flap hoef ik niet vast te zetten, die blijft plakken door het oordopkabeltje. En mijn nieuwe kleine iphamilykindje blijft warm en beschermd.

Trouwens, mocht je zelf aan het experimenteren gaan, een kleine tip: knip liever te weinig af dan teveel. In mijn ongeduld kan ik nog wel eens te enthousiast willen knippen, waardoor het tweede kantje best wel strak werd. Misschien zou het handiger zijn geweest een patroontje uit te tekenen op papier. Of misschien ben ik de enige die zo onbezonnen te werk gaat …

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in DIY | Getagged , | Een reactie plaatsen